Πεθαίνει ένας ηθοποιός, ακόμα και Β’ εθνικής, και τα μήντια του χαρίζουν χώρο. Ο θάνατος πάντα συγκινεί, προκαλεί το ενδιαφέρον. Έστω κι αν ο μακαρίτης ήταν άγνωστος ηθοποιός, δημοσιογράφος, συγγραφέας, και ο κόσμος για πρώτη φορά άκουγε το όνομά του. Χρειάζεται, λοιπόν, να πεθάνει ο άσημος για να κερδίσει τόση δημόσιότητα όση δεν γνώρισε σε 30-40 χρόνια ζωής.

Πέθανε το 2016, σα σήμερα 2 Νοεμβρίου, ο στρατηγός Δημήτριος Δήμου. Μία πρoσωπικότητα των ένοπλων δυνάμεων της Ελλάδος. Η είδηση πέρασε στα ψιλά, σχεδόν δεν αναφέρθηκε. Κι όμως, πρόκειται για αξιωματικό που έκανε αρχηγός στην Ελληνική Φρουρά στην Κύπρο κι άφησε το στίγμα του . Δεν χρειάζεται περισσότερα για την παρουσία στην μεγαλόνησο του αντιχουντικού στρατηγού που είχε χαρακτηριστεί «εχθρός της επαναστάσεως» από τους πραξικοπηματίες του 1967.

Ο Δήμου έκανε και αρχηγός της Στρατιάς. Ένα περιστατικό, το 1996. Επί της πρώτης κυβερνήσεως του Μπερίσα στην Αλβανία σκάει το σκάνδαλο των «Πυραμίδων». Φάγανε τα λεφτουδάκια του κοσμάκη. Κατάσταση ανεξέλεγκτη. Στους δρόμους και στις πλατείες κυκλοφορούν Αλβανοί με καλάσνικωφ που έχουν αρπάξει από τις στρατιωτικές αποθήκες. Χάος.

Αλβανική συμμορία περνάει τα σύνορα και αρπάζει έναν Έλληνα τσομπάνη. Τον καθαρίζουμε αν δεν μας ξηγηθείτε τόσα. Η στρατιά αναλαμβάνει την υπόθεση. Η στρατηγάρα Δημήτριος Δήμου συγκεντρώνει πρώτα πληροφορίες και κάνει το πλάνο δράσης. Με τρία ελικόπτερα, στο ένα ανέβηκε ο ίδιος, περνάει νταηλίκι στον εναέριο χώρο της Αλβανίας και φθάνει πάνω από τα κεφάλια των κακοποιών.

Τα ελικόπτερα γεμάτα κομάντος. Ένας Αλβανός διερμηνέας, με τηλεβόα προειδοποιεί τα καθάρματα: «Αφήστε ελεύθερο τον Έλληνα. ΤΩΡΑ! Διαφορετικά την πουτσίσατε. Θα σας συλλάβουμε και θα φάτε τόσο σίδερο που δεν θα σας αναγνωρίζουν ούτε από τις κουμπότρυπες του παντελονιού σας…».

Χέστηκαν οι Αλβανοί απαγωγείς. Ξέχασαν τα λύτρα που ζητούσαν. Ο Έλληνας τσέλιγκας επέστρεψε σώος και αβλαβής στην οικογένειά του.