Η «μπλόφα» του Ερντογάν: Πώς «τσίμπησαν» οι Ευρωπαίοι στις ψευτιές του «σουλτάνου»

Ποιος αφελής πίστεψε ότι το καθεστώς της Τουρκίας θα πραγματοποιήσει ειλικρινή διάλογο; Μοιραία και επικίνδυνη η γερμανική Ευρώπη
  
Η Τουρκία τον τελευταίο καιρό έχει προσωρινά αναστείλει τις δραστηριότητες της στην Ανατολική Μεσόγειο προκειμένου να δείξει, όπως η ίδια θεωρεί, τη διάθεση και την προτίμησή της για διάλογο αποτελώντας μια δήθεν σύγχρονη πολιτισμένη και δημοκρατική χώρα.

Φροντίζει μάλιστα να ενημερώνει την τουρκική κοινή γνώμη μέσω φίλα προσκείμενων μέσων ενημέρωσης με κάθε λεπτομέρεια για τη διεξαγωγή των διερευνητικών επαφών με την ελληνική πλευρά, υπερθεματίζοντας την αξία του διαλόγου.
Κάποιος τουλάχιστον αφελής θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ακόμα και μια χώρα όπως η Τουρκία μπορεί, εφόσον πειστεί, να πραγματοποιήσει ειλικρινή διάλογο. Ότι η τουρκική ηγεσία συνειδητοποίησε τους λάθους χειρισμούς της στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και τις… άκομψες παρεμβάσεις στα εσωτερικά ξένων κρατών ανεβάζοντας επικίνδυνα το πολιτικό θερμόμετρο στην περιοχή και είναι έτοιμη για επανέναρξη των ενταξιακών συνομιλιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Είναι όμως πραγματικά έτσι; Πείθει όντως η αλλαγή στη συμπεριφορά της Τουρκίας;
Εκείνους που για τους δικούς τους λόγους δεν θέλουν να διαταράξουν τις σχέσεις τους με τη γείτονα, σίγουρα ναι. Δυστυχώς όμως για εκείνη, υπάρχουν τα γεγονότα τα οποία… θαμπώνουν την καλογυαλισμένη εικόνα που πρόσφατα ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του πασχίζουν να προωθήσουν στο εσωτερικό και κυρίως στο εξωτερικό.
Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας δημοσιεύματα τα οποία κάνουν λόγο για τη σύλληψη 82 ατόμων, πολλοί από τους οποίους αποτελούν ενεργά μέλη του φιλοκουρδικού κόμματος HDP.

Αλλά και η πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ Πομπέο, για δεύτερη μάλιστα φορά μέσα σ’ ένα χρόνο, ώθησε τους γείτονές μας να ξεχάσουν για λίγο «τους καλούς τους τρόπους». Ο εκπρόσωπος του Τούρκου Προέδρου Τσελίκ σε ένα παραλήρημα που θύμισε τις μέχρι προ μηνός εθνικιστικές κορώνες του, απείλησε τη Χώρα μας ότι «αν δεν μπορεί να διαπραγματευθεί (Ελλάδα) υπάρχει και το μέτωπο (!!)».
Εύκολα λοιπόν αντιλαμβάνεται κάποιος το πόσο «ειλικρινής» είναι η αλλαγή συμπεριφοράς της γείτονος. Όπως επίσης συνειδητοποιεί ότι αυτό το θέατρο της δήθεν νομιμοφροσύνης, της διαλλακτικότητας και της προώθησης του διαλόγου που παίζεται από την Τουρκική ηγεσία εκδηλώθηκε υπό το βάρος
Είναι βέβαιο, παρόλα αυτά, ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, με τις ενέργειες της ελληνικής και κυπριακής διπλωματίας, έχουν πλέον αντιληφθεί ότι οι τουρκικές ενέργειες δεν είναι σπασμωδικές αλλά αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου πρόκλησης γενικευμένης αστάθειας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. 

Θα ήταν επομένως φρόνιμο να αντιληφθούν επίσης ότι η έλλειψη αποφασιστικότητας και συντονισμένης αντίδρασης από πλευράς τους έναντι των ωμών τουρκικών εκβιασμών όχι μόνο αποθρασύνει περαιτέρω την Τουρκία, αλλά υποθηκεύει και το μέλλον της ίδιας της ΕΕ. Ας αναλογιστούν την κρισιμότητα της κατάστασης και σε μελλοντική κρίση – που με τη συγκεκριμένη τουρκική ηγεσία και τις μεγαλεπήβολες προσδοκίες που έχουν διαμορφωθεί από τις «Γαλάζιες Πατρίδες» – δεν θ’ αργήσει να έρθει, να μην είναι τόσο διαλλακτικοί. Μπορούν άλλωστε να το κάνουν και το απέδειξαν στην περίπτωση της Λευκορωσίας.